Gizmo

Van vroeger af aan ben ik altijd opgegroeid met katten.
Nadat ik op mijn 19de klaar was met mijn opleiding SPW, ging ik samenwonen met mijn vriend Rudy. 2 Maanden later kwam er een kat bij.
Via marktplaats had ik een bericht geplaatst dat ik een kitten zocht, het liefst een poes.
Ik kreeg een mailtje van iemand uit Denekamp dat diegene nog een poes had en ik mocht die komen ophalen. Zaterdag hebben we Gizmo opgehaald. Geweldig zo'n klein beestje, heel speels, maar wel onder de vlooien. Die maandag zijn we snel naar de dierenarts geweest, en toen bleek dat Gizmo geen vrouwtje was, maar een mannetje, en onder de vlooien en teken zat. Gelukkig waren we er snel bij en ging het met Gizmo snel beter.

In de daarop komende jaren hebben we ontzettend genoten  van Gizmo. Tegen mij was Gizmo altijd best lief, al had hij wel echt een eigen persoonlijkheid.
Aaien mocht wel, maar wel als hij dat zelf wilde.
Verhuizen of naar de dierenarts?No way dat je hem normaal mee kreeg in een kooitje.
Al snel groeide hij ook flink in de hoogte en in de breedte waardoor we een grote kattenbak moesten kopen, en grotere krabpalen. (okee dat laatste vond ik gewoon leuk).
Ook heb ik aan de lijve ondervonden, dat het ook niet heel slim is om tussen 2 vechtende katten in de springen, omdat Gizmo dan blind wordt van woede, en die woede dan op jou (mij dus) af reageert  in  plaats van op die andere kat. Gevolg; grote wond, nu groot litteken op mijn onderarm.
Ook was hij nog wel eens agressief naar vriendinnen die op mijn huis pasten als ik op vakantie was :-) (sorry Rachel).

Totdat Gizmo opeens heel erg af ging vallen, slecht ging eten, en nauwelijks meer naar de kattenbak ging.
Snel naar de dierenarts, en daar bleek dat Gizmo helemaal was uitgedroogd en een nachtje daar moest blijven. 2 dagen later en heel veel testen verder bleek dat Gizmo een alvleesklierontsteking had, met daarbij suikerziekte. De artsen gaven toen al aan dat dit een moeilijk ziektebeeld is met katten, en vroegen of we wat daaraan wilden doen.
Na 10 jaar geven we Gizmo natuurlijk niet zomaar op. We kregen gelijk een tas vol medicijnen mee, veel antibiotica, en ik moest Gizmo insuline prikken.
Ik kan je vertellen, katten, en vooral Gizmo pilletjes geven werkt NIET.  Gelukkig kwam de dierenarts al snel met een oplossing dat die antibiotica pilletjes ook konden worden gegeven in de vorm van een wekelijkse prik. Zucht.. fijn dat hij dat niet eerder brengt ook...
Zo zijn we nog 2 weken doorgegaan. Om de dag naar de dierenarts voor controle, veel pillen, steeds andere antibiotica, steeds meer insuline prikken, veel stress, veel zorgen, steeds een dagje beter worden, dan weer een dagje minder... totdat Gizmo zich de hele dag door ging verstoppen achter de wasmachine en kokhalsneigingen kreeg. Dat was gewoon zielig.
Wij hebben toen de keuze gemaakt om Gizmo in te laten slapen.
Misschien hadden we hem nog kunnen redden als we nog door waren gegaan met behandelen, check ups doen bij de dierenarts, en veel en veel medicijnen. Maar dat was aan onze Gizmo niet besteed.


Soms moet je uit liefde ook iemand laten gaan...

Renoveren van gehaakt kleed

 kleed renovatie



Af en toe ben ik nog wel eens bij mijn ouders in Schiedam :0), en dan hebben we het wel eens over mijn hobbies, waaronder haken.
Dat bracht mijn moeder gelijk op een idee (en bedankt he...), want zij had namelijk nog een oud gehaakt kleed liggen.
Dat kleed gebruiken mijn ouders om onder te slapen, als het te warm is voor een dekbed.
Maar op hun trouwdag (in 1830 ofzo ;-) ) hebben ze dat kleed gekregen van de moeder van mijn oma.
Het kleed is veel gebruikt, dus helemaal versleten.

Dus mijn moeder liet het kleed zien, en positief dat ik ben, dacht ik;"ja hoor dat maak ik wel even".
Dat even werd 2 maanden pietluttig werk.
Het haken en het patroon was nog niet zo moeilijk, maar elke keer als ik iets te hard aan een draadje trok, zat er weer een ander gat in het kleed en kon ik die weer gaan dichten..

De kat vond het ook erg leuk dat ik met het kleed bezig was, vooral om er op te gaan liggen als ik ermee bezig was (grr).

Uiteindelijk is het gelukt om het kleed af te krijgen!!
Met trots presenteer ik u;

Een recht kleed, zonder gaten!
(en mn moeder was er blij mee)

Welkom op mijn Blog.

Laat ik mij eerst even voorstellen.
Ik ben Wies. Bijna 30, getrouwd met Rudy.
Ik werk als verkoper bij een Roze telecomorganisatie, en geef Aerobic Steples op een sportschool bij mij in de buurt.
Ik heb best veel hobby's. Onder andere tv /films kijken, winkelen, computerspelletjes spelen, winkelen,uit eten gaan, winkelen en ook knutselen.
Onder dat knutselen bedoel ik vooral handwerken op de ouderwetse manier.
Nu niet gelijk vunzig gaan denken he.
Ik bedoel haken en breien.
Vroeger als kind ben ik begonnen met breien, maar niet met een doel, maar meer als tijdsbesteding. Ik heb nooit wat fatsoenlijks gemaakt, wel rechte lappen waar ik later eigenlijk nooit wat mee deed.
Tot 2 jaar terug. Ik verveelde me een beetje thuis en begon weer wat te haken, maar ik wilde wel wat maken. Door een vriendin ben ik toen aangestoken om beestjes te gaan haken.

Mijn eerste beestje is een poes. Zoals je ziet, niet heel mooi en superklein, en het lijkt meer op een muis dan een poes, maar ach, ik was begonnen.

Daar is het toen niet bij gebleven.
Van de poes werden het hoesjes voor mijn telefoon en e-reader hoesjes. Daarna begon ik met amugurimi-beesten te maken, en ik ben nu zelfs bezig met een kleed, al is dat wel een 20-jaren plan.

Anyway, met deze blog ga ik jullie op de hoogte houden van mijn leven en van mijn hobbies.
Veel plezier!