Renoveren van gehaakt kleed

 kleed renovatie



Af en toe ben ik nog wel eens bij mijn ouders in Schiedam :0), en dan hebben we het wel eens over mijn hobbies, waaronder haken.
Dat bracht mijn moeder gelijk op een idee (en bedankt he...), want zij had namelijk nog een oud gehaakt kleed liggen.
Dat kleed gebruiken mijn ouders om onder te slapen, als het te warm is voor een dekbed.
Maar op hun trouwdag (in 1830 ofzo ;-) ) hebben ze dat kleed gekregen van de moeder van mijn oma.
Het kleed is veel gebruikt, dus helemaal versleten.

Dus mijn moeder liet het kleed zien, en positief dat ik ben, dacht ik;"ja hoor dat maak ik wel even".
Dat even werd 2 maanden pietluttig werk.
Het haken en het patroon was nog niet zo moeilijk, maar elke keer als ik iets te hard aan een draadje trok, zat er weer een ander gat in het kleed en kon ik die weer gaan dichten..

De kat vond het ook erg leuk dat ik met het kleed bezig was, vooral om er op te gaan liggen als ik ermee bezig was (grr).

Uiteindelijk is het gelukt om het kleed af te krijgen!!
Met trots presenteer ik u;

Een recht kleed, zonder gaten!
(en mn moeder was er blij mee)

Welkom op mijn Blog.

Laat ik mij eerst even voorstellen.
Ik ben Wies. Bijna 30, getrouwd met Rudy.
Ik werk als verkoper bij een Roze telecomorganisatie, en geef Aerobic Steples op een sportschool bij mij in de buurt.
Ik heb best veel hobby's. Onder andere tv /films kijken, winkelen, computerspelletjes spelen, winkelen,uit eten gaan, winkelen en ook knutselen.
Onder dat knutselen bedoel ik vooral handwerken op de ouderwetse manier.
Nu niet gelijk vunzig gaan denken he.
Ik bedoel haken en breien.
Vroeger als kind ben ik begonnen met breien, maar niet met een doel, maar meer als tijdsbesteding. Ik heb nooit wat fatsoenlijks gemaakt, wel rechte lappen waar ik later eigenlijk nooit wat mee deed.
Tot 2 jaar terug. Ik verveelde me een beetje thuis en begon weer wat te haken, maar ik wilde wel wat maken. Door een vriendin ben ik toen aangestoken om beestjes te gaan haken.

Mijn eerste beestje is een poes. Zoals je ziet, niet heel mooi en superklein, en het lijkt meer op een muis dan een poes, maar ach, ik was begonnen.

Daar is het toen niet bij gebleven.
Van de poes werden het hoesjes voor mijn telefoon en e-reader hoesjes. Daarna begon ik met amugurimi-beesten te maken, en ik ben nu zelfs bezig met een kleed, al is dat wel een 20-jaren plan.

Anyway, met deze blog ga ik jullie op de hoogte houden van mijn leven en van mijn hobbies.
Veel plezier!